Je weet dat je in België bent als een coureur die vol de greppel in vliegt een “piloot” heet die “kennismaakt met het decor”, als je met z’n allen geduldig een uurtje wacht tot er zich een gevulde sproeiwagen aandient en als de dames bij de toiletten de vrolijkste zijn die je op het Rennerskwartier zal aantreffen. We zijn in België en de zon schijnt. Kom maar op met dat nieuwe kampioenschap!

Onder tropische omstandigheden wordt de eerste wedstrijd van Autocross Masters 2017 verreden. In Kortemark, om precies te zijn. Op een verrassend harde en snelle zandbaan die nauwelijks om aandacht vraagt, alleen zo nu en dan wat water nodig heeft.

Een vrijdagavond in ouderwetse TACO-sferen. De heren Van de Wetering en Wichers Schreur zetten een eind buiten het ‘kamp’ twee ligbedjes neer, om de laatste zonnestralen op te vangen. Al snel voegen jan en alleman zich bij hen, tot er uiteindelijk vele TACO-lieden in een kring op de grond zitten. De zon is dan allang onder. Steeds vragen voorbijgangers: “waarom zitten jullie op de grond?” en voegen zich er vervolgens bij. Alleen het kampvuur en gitaar ontbreken nog, voor de kippenpootjes wordt gezorgd door Yolentha.

Op de baan is TACO dit weekend met 12 man vertegenwoordigd: Nick Pelgrom, Herwin Bonhof, Rick van Uden, Daniël Hutten, Quinto Zanetti, Wesley Welgraven, Danique van Uden, Aniek Ripperda, Louis Ripperda, Piet van de Wetering, Tobias Schulze en Wilton Wichers Schreur.

Zaterdag

Om met het slechte nieuws te beginnen, nog voor de strijd om de punten echt is losgebarsten, staan de bolides van de twee laatstgenoemden al op de kar. Wilton met problemen met de bak, Tobias met een geplofte motor (in technische taal: de BDP-schijf is door de zijkant te zien).

Gauw over naar het goede nieuws: Nick wint zijn eerste serie met overmacht. Als hij ook zijn tweede serie op kop rijdt, lijkt het dit weekend te gaan tussen zijn MR2 en die van Richard “ik-ga-toch-zeker-niet-voor-TACO-rijden” Uenk. Maar Nick valt uit, bak kapot, einde oefening vandaag. In klasse 1, 2 en 3 zijn er op zaterdag verder geen TACO-coureurs bij machte om zich voor de Cuplauf te plaatsen.

In de tweede Cuplauf, die van de sprinters, mag Piet van de Wetering starten. Even lijkt het erop dat ook Wesley Welgraven een plekje heeft veroverd, maar later blijkt dat hij vanaf de zijlijn had geconstateerd dat er nog ruimte was en toen als een gek naar de auto was gerend om de gok te wagen. Hij werd echter vriendelijk verzocht de baan weer te verlaten. Lichte teleurstelling, maar een mooie blijk van het hernieuwde plezier in de sport. Na enkele herstarts in deze Cuplauf, met flinke koprollen van o.a. Sven Prinsen en Moos Kroon, rijdt Piet uiteindelijk naar een prima 8e plaats.

Behalve twee Cuplaufs worden er ook drie finales gereden: voor de Keverklasse en de twee Jeugdklasses. Bij de Kevers finisht de nieuwe TACO aanwinst Quinto Zanetti als zesde. In de finale van de Juniorbuggy’s rijdt Louis een mooie finale. Na de eerste bocht ligt hij op plek vier, maar na twee goed geplaatste inhaalacties, knokt hij zichzelf naar de tweede plaats. Achter de razendsnelle A&P Buggy van Remon van Rossum, die oppermachtig lijkt.

Zondag

Dat die oppermachtigheid een inschattingsfoutje van de verslaggever is, laat Louis op zondagochtend meteen zien. Met een geweldige eerste bocht waarin hij het gas vol vasthoudt, eist hij de koppositie op. Hij wordt vervolgens rondenlang achtervolgd door Remon van Rossum, maar die komt nauwelijks dichterbij. Ook Ischa van den Vossenberg strijdt mee, maar het loyaliteitsprobleem dat dezelfde verslaggever aan Aniek (zus van en vriendin van) had toegedicht, blijkt ook niet goed ingeschat. “Ik denk alleen maar: ‘kom op Louis, kom op Louis!!!’”

Wesley Welgraven dan, hij is hongerig en rijdt op het randje, wat dan net misgaat en tot gevolg heeft dat hij via de herkansingen de finales moet zien te behalen. Dat lukt, tweemaal, alleen gaat het in de eerste finale mis. Na goede eerste ronden waarin hij al een plek of zes heeft goedgemaakt, raakt hij – verwikkeld in de strijd om de achtste plaats – hard een stilstaande auto. Veel schade aan de sprinter, maar ook wat aan de coureur. EHBO en rode vlag volgen, maar het lijkt mee te vallen. Er moet alleen weer hard gewerkt worden om klaar te zijn voor het volgende NK.

Ook vandaag meerdere pechvogels: Aniek rijdt een goede kwalificatie maar terug op het Rennerskwartier loopt haar motor kapot. Nick Pelgrom doet weliswaar weer mee, maar met slechts een tweede versnelling tot zijn beschikking. Dat houdt in dat hij bij de start steeds ver achterblijft en eenmaal op gang moet beginnen met een enorme inhaalrace. Zo heeft het publiek in elk geval niets te klagen, en hij plaatst zich knap voor de finale.

In die finale van klasse 1 staan ook Daniël Hutten en Rick van Uden aan de start. Nick moet wederom helemaal van achteren naar voren rijden en stuit na een paar ronden op Daniël. Ze rijden zowat een volle ronde zij aan zij, de nieuwe auto van Daniël ben je blijkbaar niet zomaar voorbij. De twee leveren een mooi gevecht, waar Rick van Uden zich even later ook mee komt bemoeien. En volgens dat gezegde van dat vechten om dat been, is het uiteindelijk Rick die van de drie als eerste de finishlijn passeert. Een mooie TACO show, die helaas op het randje van de top 10 wordt uitgevoerd, in plaats van om de podiumplaatsen.

In sommige klassen was de opkomst niet optimaal, waardoor je met de tactiek “gewoon blijven rijden” al een heel eind kwam. Zo was Herwin Bonhof dan ook van plan (ik citeer) om via klasse 3 de Superfinale te bereiken, maar verder dan vijf meter van de start kwam hij uiteindelijk helaas niet. In de finale van klasse 2 was hij even daarvoor wel gefinisht, maar buiten de top 10. Danique van Uden kon in de Jeugdklasse ook niet meedoen om de prijzen, maar maakte wel veel meters dit weekend. Piet van de Wetering had een soortgelijk strijdplan, maar moest hard werken voor zijn vierde plaats. Met rondenlang een kaper op de kust kreeg hij de kans niet om moe te worden. Ook Quinto Zanetti kwam verrassend als vierde over de streep in de finale van de Kevers en mocht daarmee zelfs deelnemen aan de Superfinale.

Last but not least: de finale van de Juniorbuggy’s met pole position voor Louis Ripperda. Deze keer zorgt een iets minder vliegende start ervoor dat zowel Remon van Rossum als zwager Ischa van den Vossenberg hem voor zijn. Met een inhaalactie op het lange rechte stuk is de tweede plek na een paar ronden weer voor Louis, waarna Ischa stilvalt en het gevaar van achter geweken is. Van Rossum is dan echter al te zeer op stoom, hij gaat er ook vandaag met de overwinning vandoor.

Hoewel TACO geen rol van betekenis kon spelen in de Superfinale, toch even een woord van bewondering voor de gebroeders Uenk. Beiden op eigen kracht geplaatst, zonder gebruik te hoeven maken van de doorschuifsystematiek. Richard die met zichtbaar plezier tussen al het Sprintergeweld rondrijdt en ongetwijfeld in de gaten heeft dat zijn broer de eerste sprinter is die hem passeert. Dat zijn broer vervolgens niet meer wordt ingehaald – bij lange na niet zelfs. Dat vinden wij dus mooi, langs de kant. Die twee samen. Hebben we van genoten. Ze weigeren zich weliswaar bij TACO aan te sluiten, maar heren, neem tenminste dit aan: wij stonden met z’n allen voor jullie te schreeuwen als waren jullie er twee van ons.

TOT IN TERWOLDE!