Door Sam van Middendorp

Het zal niemand verbazen dat de gemiddelde TACO-coureur zich niet tot de specialisten kan rekenen op het Loenense zand. En als dat zand dan ook nog transformeert tot modder… Laten velen de strijdwagen veilig thuis. Een lichte voorkeur voor klei zullen we maar zeggen.

Hoewel de regen op vrijdagmiddag met bakken uit de lucht kwam, was de baan op zaterdag prima begaanbaar. Een laag modder was eraf geschoven en een heftige onweersbui waaide, alsof we het verdiend hadden, gelukkig net over. Robbert Beelen liet meteen zien wie er wél was: hij zette de snelste trainingstijd neer in klasse 3. Sander Borgonje, die de beste kaarten heeft voor het kampioenschap, volgde met een vierde tijd. Hierdoor komen ze elkaar in de kwartfinale nog niet tegen, maar – het begint inmiddels bijna een traditie te worden op zaterdag – zichzelf wel. Borgonje valt uit met een kapotte bak, en heeft weer een halve nacht sleutelen voor de boeg. Beelen, met alleen de eigen Audi als serieuze concurrent, wint de kwartfinale maar valt na enkele ronden op kop in de halve finale ook uit. Herwin Bonhof strandt helaas ook in de halve finale.

Bij de Jeugdklasse een mooie 8e trainingstijd voor Louis Ripperda. In de halve finale komen broer en zus met slechts enkele meters verschil samen over de finish, als vijfde en zesde. Aniek heeft dan al last van haar rug (niet zo gek als je ziet hoe de auto’s als stuiterballen de bochten door moeten komen) en moet in de finale wat gas terugnemen. De familie-eer wordt echter hooggehouden door Louis, die zijn eerste Europokalbeker verovert. De zevende prijs, die hij na afloop trots in ontvangst neemt (en het publiek is voor de gelegenheid op de tafels gaan staan).

De eenzame TACO-sprinter die vandaag in actie komt is van Tobias Schulze. Enige andere aanwezige, Gert-Jan de Weerd (titelkandidaat in klasse 7) bewaart zijn krachten voor zondag. Schulze heeft wat technische problemen in de voorrondes, maar weet zich toch voor de finale te plaatsen. Daarin moet hij wel van de achterste startrij komen, wat helaas geen top 10 klassering oplevert. In de finale van klasse 1 staan namens TACO Nick Pelgrom en Bart-Jan Westdijk aan de start, Daniël de Bone en Alwin Bijsterbosch wisten zich niet te plaatsen tussen al dat MR2-geweld. Met in de finale elf MR2’s op kop, stellen Pelgrom en Westdijk een zesde en negende plek veilig.

Op zondagochtend moet al in de eerste wedstrijd Gert-Jan de Weerd aan de bak, om de titel in klasse 7 dichterbij te brengen. Het is duidelijk dat zijn Buchl 4×4, twee maanden geleden nog oppermachtig op de Terwoldse klei, zich niet echt thuis voelt op het zand. De Weerd plaatst zich met moeite voor de finale, waarin hij in de achterhoede moet starten. Daarin finisht hij uiteindelijk als zevende.

Herwin Bonhof (a.k.a. “Bonhofski”) rijdt een puike kwalificatie in klasse 2. Hij knokt zich van de negende naar de vierde positie en dat is ruim voldoende voor een plek in de halve finale. Ook in klasse 3 gaat de kwalificatie voor hem prima, met een zevende plek. Sander Borgonje staat in dezelfde klasse aan de start met een vers ingebouwde standaardbak, en het verschil is meteen zichtbaar. Nu eens niet als eerste de bocht in, maar vechten om een plek in de top 5. En nu eens geen verdedigende lijn, maar aanvallend rondjes rijden. Dat leidt in de kwartfinale tot een welverdiende derde plek. Beelen wint deze met ogenschijnlijk gemak.

In de halve finale komen ze echter beiden in de problemen. Kopstart, maar uiteindelijk geen finale voor Beelen, en voor Borgonje een zwaarbevochten vierde plaats. Ook Bonhof plaatst zich voor de finale, maar wel met de hakken over de sloot (wat passende beeldspraak is overigens, met de regenbuien die zondagmiddag vergaten over te waaien). In die finale eindigt Borgonje wederom als vierde, waardoor hij al na drie wedstrijden zo goed als zeker is van het kampioenschap. Vóór hem een heel knappe derde plaats voor Roelof Bos, die zijn weekend niet al te hoopvol begon door in de tijdtraining uit te vallen. Hij plaatste zich via de herkansing voor de finale, een derde plaats is dan een bijna wonderbaarlijke prestatie (die alleen de onnavolgbare Gilles de Pauw hem nadeed).

In de finale van klasse 1 wederom Nick Pelgrom (nog in de race voor de titel) en Bart-Jan Westdijk aan de start. Als na de eerste ronde de volgorde van de MR2’s bepaald is, wijzigt er aan de verdeling niet zo veel meer. Alwin Bijsterbosch, die de finale bereikte door de herkansing te winnen, kan de hegemonie van de MR2’s niet dwarsbomen en finisht als elfde. Pelgrom moet zijn vijfde positie de laatste ronden met alle macht verdedigen, maar daar slaagt hij wel in. Vlak daarachter finisht Westdijk als zevende.

Dan de finale van de Jeugdklasse, met daarin Aniek Ripperda, Louis Ripperda en Daimy Mulder. Een goede start voor Aniek, maar na enig duw- en trekwerk in de eerste bocht blijft het daarbij. Ook Daimy slaagt er niet in een plek bij de eerste tien te behalen. Weer zijn alle ogen op Louis gericht, die na wat knappe inhaalacties al snel de tweede plaats bemachtigt. Wat duurt een finale dan nog lang… De nummer 1 is te ver weg, maar de tweede plek moet fel verdedigd worden. De Suzuki blijft heel, en het talent van de jongste Ripperda is overduidelijk. Het levert behalve een zilveren plek een hoop blije gezichten en kippenvel op. En een apetrotse familie Ripperda, uiteraard.

Ondertussen blijft het maar regenen, blijken er tientallen TACO-supporters onder een handvol paraplu’s te passen, laten beschonken heren hun telefoonnummer achter in het aantekeningenboek van deze verslaggever en veranderen de auto’s op de baan in moeilijk herkenbare modderfiguren. Tobias Schulze moet dan nog – vermoedelijk met enige tegenzin – van start. Het wordt een behoorlijk slagveld, waarin Schulze erin slaagt steeds verder naar voren te rijden. Naar een mooie vijfde plaats, die even later zelfs een startplek in de superfinale blijkt op te leveren. En wel een van de spannendste superfinales ooit vertoond, maar helaas kan Schulze geen rol spelen in het prachtige gevecht om de overwinning. Zijn auto wordt door de zware omstandigheden al snel te heet en hij moet de strijd vroegtijdig staken.

Zand en regen kwamen dit weekend de prestaties misschien niet altijd ten goede, maar de sfeer om steeds weer mysterieuze redenen zeer zeker wel. Op naar de laatste Europokal van 2014, die in het bijzonder spannend zal worden voor de TACO-coureurs die kans maken op het kampioenschap: Sander Borgonje, die de titel nauwelijks nog mis kan lopen, equipe de Weerd/de Weerd en Nick Pelgrom. Nog vier weken geduld!

louis_podium

8-639

9-639

1-639

2-639

7-639

5-639

3-639

Foto’s: Mandy Verbruggen, Sjors Busscher & Ronald Vosselman