Door Sam van Middendorp

Waar te beginnen… Na een weekend dat veel tegenstrijdigheden in zich had, zoveel mooie wedstrijden, passeeracties en winnaars, maar ook zulke harde klappen, pech en schade. Beginnen met een dankwoord dan maar: aan alle vrijwilligers voor het harde werken, alle coureurs voor het mooie vlieg- & driftwerk en vooral ook: dank aan de perfecte weersomstandigheden.

Zaterdag

Volgens de nieuwe opzet strijden de ruim 600 coureurs op zaterdag in drie kwalificatieronden om gunstige startposities op zondag, plus een ticket voor de afsluitende Superfinale. Het publiek krijgt zo vanaf het allereerste moment spannende wedstrijden voorgeschoteld, in plaats van ellenlange tijdtrainingen. Zo wordt het weekend optimaal benut!

In klasse 7 strijden Wilton Wichers Schreur en Gert Jan de Weerd om de plaatsen 2 en 3 alsof het de finale van zondag al is. In zijn fanatisme gaat eerstgenoemde te hard de bocht door, te wijd, en belandt op de greppel. Het is de eerste van de reeks optredens van Wichers Schreur dit weekend die steeds hetzelfde bevestigen: er zit zoveel in, maar elke keer gaat het nét mis. Soms op een manier die erge buikpijn bezorgt, bijvoorbeeld als hij 5 ronden lang op kop rijdt en zichtbaar alles moet geven om Steve Otzer achter zich te houden, wat lukt totdat er in de laatste ronde iets afbreekt. Even terugspoelen naar het duel met De Weerd: die weet vervolgens zelfs de koppositie nog over te nemen en wint niet alleen deze eerste wedstrijd, maar ook het zaterdagklassement. De eerste TACO Superfinaleplek: check.

In de andere serie van klasse 7 starten we met een 1, 2, 3 voor TACO: met Robbert Beelen, Bert Teijema en Paul Groters. De laatste twee scharen zich aan het eind van de dag, samen met Gerrit van Mourik, achter de Weerd in de top 5. Voor Beelen, die dus zijn eerste wedstrijd ooit meteen ook maar won met de Spitznagel die hij overnam van Peter Hekkert, duurde het plezier met deze auto echter niet lang.

Gelukkig heeft hij nog een troef in handen met de uitzonderlijk snelle Audi in klasse 3. Hij wint de eerste kwalificatie, maar verschijnt daarna niet meer aan de start. Dat zijn startpositie in het veld vrij weinig uitmaakt (je kunt er vergif op innemen dat hij toch wel als eerste de bocht in gaat), stelt gerust voor zondag. Erik Tempert rijdt ondertussen in klasse 3 ook mooie wedstrijden, en dat wordt zowel zaterdag als zondag beloond met een plek in de top 10.

TACO is het best vertegenwoordigd in klasse 2 dit weekend, met onder andere Robbert Kluin, Vincent Stormink, Herwin Bonhof, Gerald Nooteboom, Frank van Veen, Ferry Kats, William Krijt, John Koerhuis en Adriaan Grandia aan de start. Van dit lijstje verovert Stormink de beste startplek voor zondag.

Dan klasse 5, de verlaagde kevers, waar Wesley Welgraven en Maikel Roeterdink aan de start staan. Welgraven – die na een langdurig charmeoffensief van enkele TACO-leden uiteindelijk overstag ging en officieel lid werd – voelt zich overduidelijk meteen thuis in Terwolde en wint zijn eerste wedstrijd. Roeterdink volgt op een zesde plek. In de tweede serie moet Welgraven vanaf de achterste startrij komen, maar een bijzonder snelle start en een paar prachtbochten lijken hem een mooie derde plek op te leveren… totdat in de laatste ronde zijn auto het begeeft, naar later blijkt met grote motorische schade. Tweede buikpijnmoment van de dag, met de lang aanhoudende gekwelde gedachte: het had zó mooi kunnen zijn. Roeterdink wordt in deze wedstrijd vijfde maar bewaart – wordt vervolgd – het beste voor zondag.

Tot slot moet wat betreft de zaterdag (dit wordt een ellenlang verslag…) het debuut van Piet van de Wetering op zijn thuisbaan nog even worden belicht. Zijn Superklasse auto is snel, héél snel. Van de Wetering krijgt ‘m gedurende de dag steeds beter onder controle en wint zichtbaar aan zelfvertrouwen. De laatste wedstrijd van de dag wint hij overtuigend, wat hem een derde plek in het zaterdagklassement oplevert.

Zondag

Wat mooi is duurt nooit lang – is een uitspraak die als het om autocross gaat helaas vaak van toepassing is. Om te beginnen met het slechte nieuws: twee van TACO’s topcoureurs crashen vandaag ongenadig hard en moeten hun auto’s bij elkaar rapen. Piet van de Wetering gaat zo hard de eerste bocht in dat hij samen met Jacob Heeres de lucht in vliegt en pas na wat als minuten voelen weer de grond raakt, waarna het publiek opeens doodstil lijkt. Heeres heeft EHBO nodig, maar bij van de Wetering druipt vooral het verdriet om zijn auto eraf. Buikpijn, wederom. Tobias Schulze raakt in zijn finale (die juist zo ontzettend goed ging) geen medecoureur, maar de wal in de chicane. Het gevolg is dat hij wordt gelanceerd, hoger dan de bomen, en met zo’n klap terecht komt dat niet alleen zijn sprinter (ongekend grote schade) maar ook hijzelf bont en blauw is.

Het zijn de wetten van de sport dat ellende en geluk zo dicht bij elkaar liggen, dus over op vrolijker nieuws. Paul Groters heeft een fantastisch weekend, hij rijdt zo vaak voorin dat het publiek hem regelmatig met Equipe de Weerd verwart. In de finale van klasse 7 staan ze beiden aan de start. Steve Otzer blijkt dit weekend onpasseerbaar (behalve dan door Wilton Wichers Schreur…) en wint behalve deze finale ook die van klasse 8. De Weerd finisht met prachtig driftend bochtenwerk als tweede, Groters knap als vierde. De heren van TACO-noord vallen op zondag helaas niet in de prijzen.

In de finale van klasse 1 staat Nick Pelgrom er goed voor, het is aan hem om de TACO-eer verdedigen nadat onder andere Alwin Bijsterbosch en Kaylee van Middendorp sneuvelden in de halve finales. Samen met drie anderen stevent Pelgrom op de eerste bocht af, te hard, te krap, het publiek ziet dat het niet gaat passen en er volgen twee koprollen, waaronder een van Pelgrom. Later probeert hij ongedeerd bij de herstart weer aan te sluiten, maar dit wordt helaas niet toegestaan.

Ondanks de waslijst aan TACO-namen in klasse 2, is er niet een die zich voor de finale weet te plaatsen. Ter verzachting: in deze klasse gold een inschrijfrecord: de nummers moesten worden uitgebreid met 2201 tot en met 2207 en er moesten extra transponders tevoorschijn worden getoverd. Gelukkig compenseert Robbert Beelen dit gebrek aan TACO-zichtbaarheid ruimschoots in klasse 3. Hij wint, naar wat lijkt met speels gemak, en is daarmee de tweede TACO-rijder die zich plaatst voor de Superfinale. Robbert Kluin wordt zevende, vlak voor William Krijt (negende plek) en Erik Tempert (tiende plek).

In de Jeugdklasse weinig succes dit weekend, broer en zus Ripperda, Ruben Renssen en Nick van Mourik weten allen geen top 10 notering te behalen. Dan Maikel Roeterdink, die in de finale van klasse 5 op een geweldige derde plek ligt, mede met dank aan de snelle banden die hij vandaag van Welgraven mag lenen (om maar even een inkijkje te geven in hoe goedmoedig het eraan toe gaat op een autocrossterrein). De baan is het hele weekend echter verraderlijk glad, een foutje is snel gemaakt. Roeterdink maakt een pirouette en moet achteraan aansluiten. Hij finisht uiteindelijk nog knap als zevende.

Dan de Superfinale, de magistrale afsluiter met dertig grote namen over de baan verspreid. In de poll vooraf werden vooral de namen Beelen, Equipe de Weerd, Poelarends, Otzer, Boessenkool en Vandergeeten als kanshebbers voor de titel genoemd. Zij staan allen aan de start, gretig en kennelijk niet moe te krijgen. Maar zoals al vaker bleek: Superfinales zijn nauwelijks te voorspellen. Zelfs de krachtverhoudingen in de finales blijken er weinig toe te doen, getuige bijvoorbeeld het gemak waarmee Poelarends al zijn concurrenten nu opeens voorbij vliegt. Wat zeer bijzonder is: dat Robbert Beelen tot een paar ronden voor het einde de koppositie in handen heeft. (Wie heeft het antwoord op de vraag of ooit een klasse 3 bolide de Superfinale op zijn naam schreef?) De opdringerige kevers achter hem komen er niet voorbij en moeten achter Beelen de komst van de sprinters afwachten. Daarvan zijn er opeens twee: Boessenkool en Poelarends. Laatstgenoemde lijkt iets te ongeduldig en in een poging zowel Boessenkool als Beelen in een bocht voorbij te gaan, stranden de beide sprinters. Even ziet het er nu heel gunstig uit voor Beelen, totdat zijn oververhitte remmen een rode vlag afdwingen. Na een herstart die het momentum lijkt te verstoren, wordt het in de laatste ronden toch nog heel erg spannend. De pas 22-jarige en voormalige Jeugdklasse-kampioen Jimmy Hop moet Glenn Wouters achter zich houden, die na een dag vol pech tamelijk onverwacht richting de koppositie is gereden. Zelden werd een Superfinale in de laatste bocht beslist, maar vandaag in Terwolde gebeurt dat wel: na een touché passeert Wouters en schrijft hij de mooiste overwinning van dit autocrossweekend in Terwolde op zijn naam.

Foto’s: Sjors Busscher (meer)
Filmpje: zie hier

kVKR4Su9tHTRe88tRLgA3a18TDWgkk8tTck92LAnG1k

uwa8FBZm-boL4ouhdRlskXEqFxoZTXWSWgzqCtSnzDY

pGDH6h5TMdLmtTe0NY24ExP8dgL6PPwaxiQ5J3EQq5MDmNt-Nyiy7-wUsJRZtqk7Hs2t4bX7CCp4FCVgG_2XRw

MFDTSAJRhi_XfiIhI6EKmEeqWiE0ZPjN4VTABtJ_1eo

0beg1OZ25lM-3wuuk5KrCs3kUu3-CZUdus9NnZkcFWI GPyXQBnyZBKiCYZtfLfMJZXxaKV49T54-eY_RvA33cU NQKpWJI8eGCd9QoPBphoZLg_nCa4sDTmvAm21q5R6ho o85JjRPSXZvLuT73qJXlsXU9j3-d7VrxMg6NcObQ_sE P4gUlzShDUEVNPOLK17-8AwZah3r_6MV5H_G7m3EgDk wpe62dD5ywplBJZu3ig-iHramCRDtqTpKbzcauiT1aQ