De zon schijnt, de baan ligt er verleidelijk bij en behalve patat is er ook gyros en gehakt, maar toch valt donderdagavond al op dat er meer Rennerskwartier is dan er renners zijn. Op vrijdagochtend wordt iedereen bij elkaar geroepen: 133 inschrijvingen, in sommige klassen maar drie of vier. Wat gaan we doen?

Vrijdag

Besloten wordt dat klasse 1 en 2 gecombineerd worden, evenals klasse 3 en 6. Het vrijdagprogramma zal aanvangen met enkele uren van vrije training. Ook wordt het wedstrijdprogramma zodanig aangepast dat zaterdag een nieuwe wedstrijd zal starten en men in de tussentijd via Facebook nog kan worden overtuigd om dan een mooie dagwedstrijd te komen rijden.

En toch valt zodra de wedstrijden van start gaan nauwelijks op dat het deelnemersaantal tegenvalt. We krijgen de mooiste wedstrijden voorgeschoteld, met gretige coureurs die meer dan aan elkaar gewaagd zijn. Het niveau is hoog, met grote namen uit het Nederlands en het Europees kampioenschap. Het is bovendien alleen al een speciale dag vanwege de bijzondere comeback van Adriaan Boele. Het publiek geniet met volle teugen met hem mee als hij zijn eerste ronden rijdt in de volledig aangepaste Skoda Fabia. Kippenvel, dat kan blijkbaar gewoon op deze zonovergoten dag.

Namens TACO ook een bescheiden aantal deelnemers op vrijdag in Pieterzijl: Wesley Welgraven, Gerrit van Mourik, Louis Ripperda, Kaylee van Middendorp en Frank van Veen. Wesley trapt af en start zowel in wedstrijd 1 als wedstrijd 2. Werd ie moe van, verklaart hij later. Maar ook blij: hij finisht eenmaal als derde en eenmaal als vierde, levert mooie gevechten met o.a. de supersnelle Renault Clio van Erik van der Valk en drift als vanouds de bochten door. Langer dan dit duurt het plezier echter niet: bij het oprijden naar de tweede manche hoort hij een tik in de motor en is het einde verhaal.

Voor Kaylee begint het weekend nogal beroerd: aan de voorstart voor de eerste manche is er even paniek omdat haar luchtfilter in brand vliegt en de vlammen uit de MR2 slaan. Nog trillend op haar benen dan toch van start gegaan: het levert een 10e plek op. In de tweede manche gaat ze als eerste de bocht in maar wordt ze achterstevoren gedrukt. Derde manche: bak kapot. Kan er ook nog wel bij.

Frank van Veen rijdt drie prima wedstrijden, met twee keer een 8e en een keer een 10e plek, maar plaatst zich daarmee niet voor de Cuplaufs, die overigens een heel mooi slot van de dag vormen. De enige TACO-coureur die zich hier wel voor plaatst is Gerrit van Mourik. Op het laatste rechte stuk valt hij helaas stil, waardoor hij met minimale snelheid over de finish rolt en uiteindelijk een tiende plaats behaalt.

Last but not least: beste TACO-rijder van de dag is Louis Ripperda. Zoals hij steeds binnendoor de eerste bocht in vliegt en vervolgens vol gas door de chicane stuurt, verrast hij de ene na de andere concurrent. Een 2e, een 3e en een 4e plek leveren hem een mooie startpositie in de finale op. Vanaf de tweede rij doet hij wederom zijn kunstje in de eerste bocht en hij komt er als vierde uit. Hij wint even later nog een plekje in de chicane en houdt de derde plek dan stevig vast. Een welverdiend podiumresultaat!

Zaterdag

26 extra rijders, waaronder de TACO-coureurs Robbert Beelen en John Koerhuis. Beelen is er om zijn Spitznagel te testen, waarin hij zich aanzienlijk minder thuis lijkt te voelen dan in zijn vertrouwde Audi. De hele dag gaat er van alles mis in de manches, maar in de finale van klasse 7 staat hij er dan toch opeens. Na een herstart rijdt hij zelfs op kop, op de hielen gezeten door IJsbrand Dijkstra. Dijkstra die zich duidelijk als een vis in het water voelt op de kleibaan, na twee dagen in twee klassen rijden. Hij remt elke bocht later en gaat voluit voor de overwinning. Anderhalve ronde voor de finish slaagt hij erin om Beelen buitenom te passeren. Beiden komen met gebalde vuist over de finish: de Superfinale-plaatsing is in the pocket.

Wat in deze finale de herstart veroorzaakte: een koprol van Gerrit van Mourik. Een uurtje eerder liet hij nog weten dat hij probeerde wat minder na te denken in de bochten, dat het dan beter zou gaan, maar nu ‘hapte’ zijn bolide in de bocht en vloog dus over de kop vanuit de eerste positie.

John Koerhuis rijdt in de eerste twee manches naar een achtste en een zevende plek, waarna hij in de laatste manche op een mooie vijfde plek ligt als hij in de laatste bocht een harde duw krijgt die een soort radslag overslag tot gevolg heeft. Later blijkt dat dit tragische voorval een gelukje oplevert dat al snel ‘TACO-karma’ wordt genoemd: degene die de duw uitdeelde wordt gediskwalificeerd, wat Kaylee van Middendorp nét het laatste finaleplekje in klasse 2 oplevert.

De vliegende starts die Kaylee op vrijdag steeds in huis had, zijn vandaag met de reservebak helaas iets minder flitsend en ze slaagt er dan ook niet in een plaats in de top 10 te bemachtigen. Frank van Veen lukt dit wel en hij beloont zichzelf voor een mooi weekend, hij finisht als achtste. Deze finale wordt gewonnen door de grote smaakmaker van dit weekend: Patrick Strijker. Hij levert met zijn Peugeot 106 ultiem bochtenwerk af en legt een fanatisme op de baan waar het TACO-publiek langs de baan van smult.

Louis Ripperda zet vandaag zijn uitstekende reeks voort. Hij lijkt niet te stoppen dit weekend en sleept een ruime overwinning in de wacht in de eerste manche. In de tweede een derde plek, vanaf de derde startrij. In de derde serie is het helaas zijn auto die hem stopt: was Louis net helemaal naar voren gereden tot een tweede plek, begeeft zijn krukaspouly het (waardoor de dynamo niet meer werd aangedreven, er dus geen stroom meer was, ook niet voor de elektrische waterpomp, waardoor de motor veel te warm werd… je kent het wel. Goed voor de technische kennis, die verslaggeverstaak…).

Tot slot de Superfinale. Voorafgegaan door een kleine TACO-poule van voorspellingen, die de volgende favorieten opleverde voor de titel: Lars Goossens (7x), Ivo Galekop (4x), Mike Bartelen (3x), Jimmy Poelarends (3x), Erik van der Valk (2x), IJsbrand Dijkstra (2x), Robbert Beelen (2x), Patrick Strijker (2x), Jacob Heeres (1x) en Pieter Verboon (1x) – om maar even een indicatie te geven van de aanwezige namen. Het is Dijkstra die al vrij snel de koppositie pakt en met een ruime voorsprong blijft rondrijden. Mike Bartelen komt steeds dichterbij, tot op een paar meter bij de finishlijn, maar het is niet voldoende. De derde plek is voor Jimmy Poelarends (toch ook een klein beetje TACO – koude kant) en de zesde voor Robbert Beelen!

Het was een mooi weekend. Perfecte weersomstandigheden, pracht van een baan en een prima organisatie. Ook mooi:  bij de prijsuitreiking stond een box waarin de prijswinnaars hun envelop konden doneren aan de organiserende vereniging, die gezien het tegenvallende aantal deelnemers moeite zal hebben de eindjes aan elkaar te knopen. De box zat goed vol aan het einde van de avond.